sahaf'ın notları

Sinema & Ütopya

2009-11-11T15:56:00.000+05:00

Audrey Tautou’nun başrolünü oynadığı Coco nun henüz Chanelleşmediği (!) dönemleri anlatan filmi izledim, beğendim. Beklentimi karşıladığı için memnun ayrıldım salondan ve ne tesadüftür ki izlediğim diğer Chanel filmi ile aynı sinema salonu, aynı saat ve hatta aynı koltuklara denk düşebildik. İlk izlediğim filmi pek beğenmediğimi söylemiştim ama şu da bir gerçek ki o film aslında bunun devamı bu nedenle de vizyona daha geç girmesi gerekli imiş.İki filmin arasında ki tatlı göndermeler, ayrıntılar hoştu. Chanel'e saygı duydum, büyük aşkı görüyoruz ki sosyeteye şapka ve bayan giyisileri açması için maddi olarak yardım eden aşığıymış. Biraz sıra dışı bir hayat, kendisi pek cesur, güçlü, gözü kara ve sevdim mi tam seven tiplerden. Böyle bütün Chanel filmlerine giden bir tipmişim gibi bir izlenim bırakmak istemem hepsi Fransızca ve Audrey Tautou’nun hatrınaydı...

***

Kim demiş Ütopya hayal ürünü bir devlet diye? İşte tabelası bile var, Mesut tarafından fotoğraflandı. Thomas More bunun ne tabelası olduğunu duysa mezarında ters döner herhalde. İroni, sen nelere kadirsin...

10 KASIM

2009-11-10T12:11:00.000+05:00

Seni Özlüyoruz ATAM!!!

PZT.

2009-11-02T16:44:00.001+05:00

Cuma günü, Pedro Almodovar'ın son filmini izledim. - Los Abrazos Rotos - Film o soğuk, yağışlı ve karanlık havaya çok uygundu. Beni yeterince gerdi, neşelendirdi, gönül telimi titretti ve müzikleri yine hüzünlendirdi. Bütün Almodovar filmlerinde olduğu gibi...

***

Cumartesi günü yorucu ama güzeldi. 29 Ekim tatilini fırsat bilip İstanbul'a gelen kardeşim, ben ve ablam birlikteydik. Pazar Burcu'yu uğurladık. Oldu işte yine Pazartesi ve Pazartesi'ye çok yakışır bir giriş yaptım ve yaptık... Benim yüzümden Mesut işe çok ama çok geç kaldı, ben olmasaydım da geç kalacaktı ama bugün bütün yılın geç kalma haklarını kullandı diyebilirim.

İşe yetişmeye çalışırken, yağan yağmurun ardından hızla güneş çıkınca akabinde gökkuşağı belirdi, bu kadar uzun süre variyetini koruyabilen bir gökkuşağına ilk kez rastlıyorum. Kaybolmak bilmedi, sanki rahat rahat fotoğrafını çekebilelim diye bize poz veriyordu, çok cömertti..

Mimoloji

2009-10-27T13:15:00.001+05:00

Ruhdağı beni mimledi işte cevaplar;

Bloguna neden bu ismi verdin?

Henüz blog yokken de birşeye isim vereceksem sahaf ı kullanırdım. Misal pc de muhakkak sahaf diye bir dosyam olurdu. Rumuz gibi... (Yıllanmış kitap kokusunu seviyorum.)

Bloguna yazarken star tribiyle olmazsa olmaz dediğin şeyler var mı?

Önce bir anime izlerim (şaka!)

En son satın aldığın garip şey nedir?

En son satın aldığım garip birşey yok ama yeni aldığım Tefal clipso düdüklüye yaklaşımım garip. Bu yaklaşım törensel, sevinç nidaları eşliğinde olur ki, hayatımı kolaylaştırdığı için ayrı bir gönül bağım var kendisine...

Şeker gibi olduğun anlar?

Haftasonu tabii ki...

Arkadaşım, artık sormayın dediğin şeyler?

Hem evlilik, hem iş zor olmuyor mu? Bunu evli ve çalışanlar da soruyor, sanki sadece ben evli ve çalışanmışım gibi herkesin en az bir kere bunu sorması komik geliyor...

Aynaya bakınca gördüğün?

Şu aralar mor göz altları, biraz halsizim.

Kendini okutan blog dediğin?

Onlar kendilerini bilir...

Bu blog sahibi-sahibesiyle karşılaşabileceğin yerler?

Bu hafta 3 gün tatil var her yerde olabilirim :)

Coco Chanel

2009-10-19T11:41:00.001+05:00

Atlas Pasajı'nda Audrey Tautou'nun Coco Chanel'in hayatını canlandırdığı film afişini gördüğümde -işte izlenecek bir film- demiştim. Afişte tarih 16 Ekim olarak yazılmıştı ve ben Cumartesi akşamı filme gitmeye kararlıydım. Sabah, seansları öğrenebilmek için gazeteyi açtığımda ise COCO CHANEL & IGOR STRAVİNSKY: BÜYÜK AŞK isimli bir başka filmin seansları ile karşılaştım. Audrey Tautou' nun filmi 6 Kasım'da gösterime girecek imiş. Benim için tam bir hayal kırıklığı oldu ve sonra karar verdim programı aynen uygulamaya, her iki filmi izlersem belki de daha iyi olur diye düşündüm. Zaten konuları birbirlerinden farklıydı.

***

Filmin müzikleri çok güzeldi, filmde ki en iyi oyuncu bence Igor'un eşi Katıa idi. Büyük Aşk filmin neresindeydi ben göremedim. Birbirlerini görür görmez soyunmaya başlayan, aralarında cinsellik dışında hiç bir şey olmayan iki insandı gördüğüm. Büyülü bir tarafı yoktu, hele duygusallık? Ara ki bulasın.

Beni heyecanlandıran, Audrey Tautou'nun canlandırdığı Coco Chanel'in çömez dönemlerini izleyecek olmak. Biraz daha sabredeceğim bunun için ama değecek diye düşünüyorum, hayal kırıklığına uğramamayı diliyorum.

AY SAVAŞÇISI

2009-10-14T19:47:00.001+05:00

***

Ay Savaşçısı'nın benim hayatımda ki yerini tarif etmem imkansız çünkü bunu kelimelerle ifade edebileceğimi zannetmiyorum. Bu tamamen duygu işi... Karanlık Krallık'dan Nefurite ve zavallı Naru'nun ona duyduğu safiyane aşk... Nefurite öldüğünde nasıl da ağlamıştım. Fakat baş kahramanımız Usagi ve Smokinli Şövalye yani Mamoru, onlar bizim göz nurumuz. Türkiye'de bu kadar hayranı olduğu için şanslıyım orjinal filmleri Türkçe alt yazıyla bize sunan değerli insanlar varmış meğer.. İyi ki merak edip araştırmışım. 48 bölüm su gibi aktı geçti, başka kaynaklardan bir 10 bölüm daha buldum ancak onlar Portekizce seslendirilmiş. Benim Portekizce öğrenmem pek mümkün görünmediğine göre ne yapmalıyım diye kara kara düşünürken, bugün öğreniyorum ki gün geçtikçe alt yazılı olarak yeni bölümler yüklenecekmiş. Çeviri yapan ve yayınlayan kutsal kişi ya da kişilere ne kadar teşekkür etsek az.

***

Üst üste o kadar çok bölüm izledim ki anime ile gerçek hayatı birbirine karıştırmaya başlamıştım, maalesef bunda ciddiyim çünkü kendimi birkaç kere "acaba Usagi şimdi ne yapıyordur" diye düşünürken yakaladım saniyelik bir şey bu ama normal de değil. O kadar bölümden sonra normal hayata alışmam için bir süreç gerekti fakat hiç de istemedim normale dönmeyi, inceden bir hüzün kapladı içimi hepimiz birer anime karakteri olalım istedim. Çok üzücüydü. Şimdi iyiyim, adaptasyon sürecini başarıyla atlattım sanırım ya da ben öyle zannediyorum. Bundan sonra karşıma pat diye 48 bölüm çıkamayacağı için de bir daha öyle olmam sanıyorum:) Bugün bölümleri izlediğim siteden mail göndermişler yaklaşık hafta da bir bölüm yüklüyorlarmış şu şartlar halinde benim için en sağlıklısı bu sanırım :)

Bir gün Japonya'ya gitme şansım olabilir mi acaba...

SONBAHAR

2009-10-06T16:55:00.002+05:00

Doğumgünüme ait bir kare...

26 yaşımı doldurmanın haklı ve ongun gururunu yaşıyorum :)

Sonbahar geldi, onun da mutluluğu ayrı. Koskoca bir yaz geldi geçti ben hiçbir şey anlamadım. Evlilik hazırlıkları derken bahardan da bir şey anlamamıştım. O nedenle bu sonbahar önemli. Ekim ayını çok seviyorum, nedeni benim ve Mesut'un doğumgünlerimizin bu aya denk gelmiş olması değil. Ya da ilk nedeni bu değil demeliyim. Ekim ayı tiyatro demek benim için öncelikle, Ağustos ayından bu yana her fırsatta Ortaoyuncular'ın sitesinde gezinip hep oyun programımız henüz belli değildir cümleciğiyle göz göze gelmekten bıkmıştım. Koca yazı turneyle geçiren oyuncular evlerine döndüler, nihayet tiyatro sezonu başladı... Sinemaya gitmekte daha istekliyim... Kahve içmek çok daha güzel ve anlamlı... Hırka giymeyi sevenler için tam zamanı, ne çok kalın giyinmek zorundayızdır ne de üzerimizdekiler sıcaktan pelteleşir... Yürüyüş için de mükemmel bir ay... vs.

***

"İstanbullu susuz yaşayamaz" diyor, Aydın Boysan İstanbul'un Kuytu Köşeleri isimli kitabında. Hakkı var, ben manzarasıyla gerçekten harika bir ofiste çalışıyorum, boğaz o kadar yakın ki ve sürekli duyduğum vapur sesi beni mest ediyor. İstanbul gibi gittiğin mekânda, yediğine değil mekâna para verilen bir şehirde ben her gün ücret ödemeden Boğaza karşı kahve içebiliyorum. Sıkıldığımda manzarayı seyredebiliyorum. Ne gaddarım! Ama bütün bu manzara lüksü Aralık ortalarında son bulacak çünkü taşınıyoruz. O zamana kadar, bu göz banyosunun keyfini çıkarmam gerek. Taşındığım bölge buraya çok yakın, yani aynı semtteyim lâkin orada böyle bir manzara yok. Fakat yeni ofisin de bulunduğu yer, konum olarak daha aktif ve hareketli, ulaşımı daha kolay. Yeni ofis, yeni çalışma arkadaşlarını da beraberinde getirecek. Dün onlarla tanıştım, ortamı gördüm iyi gibi görünüyor. Hiç hesapta olmayan bir gelişmeydi bu bakalım önümüzdeki günler ne getirecek.

PAPARAZZİ

2009-09-17T14:22:00.002+05:00

Mtv Müzik Ödüllerini Pazar günü izleyemeyeceğim bir saatte yayınlandığı için kaçırdım. Oysa Lady Gaga sahne şovu yapacağı için izlemeyi gerçekten çok istemiştim.

Dün, Mtv Türkiye ödül gecesinin tekrarını verdi. Aman Allahım o ne harika şovdu öyle... Bayıldım. Lady Gaga için aşırı marjinal, teşhirci, sansasyonel, çatlak deselerde bu onun gerçek bir sanatçı olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Sahne de tablo gibiydi, şovunu izlemeye doyamadım. Paparazzi'yi bu şekilde yorumlaması ayrı bir güzeldi. Sesi zaten harika, bunun yanında gösterisini böylesine tiyatral bir şovla süslemesi oyunculukta da çok iddialı olabileceğini gösteriyor bence.

***

Hermoafrodit olduğunu cümle aleme gösteren daracık külotlar giyedursun, ben kendisini ilk dinlediğim andan itibaren sesine ve müziğine odaklanmış takipteyim. ***Seviyorum bu kadını***

BAŞLIK BULAMAZ OLDUM

2009-09-14T16:49:00.000+05:00

Mesut Bakü'de. Bugün, bir yığın fotoğraf gönderdi. İçlerinden bazıları...

***

Onun yokluğunda annemdeyim, hiç evlenmemişim gibi... Bu arada evi de ihmal etmedim, çiçeklere su verdim. Fesleğenim kurumuş, çok acıklı bir hali vardı onu da suladım canlanır gibi oldu, ölmeyecek umarım. Çiçeklere su vermek için eve gittiğimde tuhaf geldi o durum. Çiçek bakmayı beceremem ve pek de sevmem açıkcası, (aloe vera ve kaktüs dışında) şimdiyse sırf topraklarının kuruyup kurumadığını anlamak için eve uğramak tuhaf...

Haftasonum, Ghibli yapımı sinemalarla daha da bir keyiflendi annem ve Burcu'yla beraber...Kiki's Delivery Service ve Only Yesterday izlediğimiz filmler. Cadı Kiki'yi televizyonda vermişlerdi lâkin sonuna yetişmiştim Dün Gibi'de izlemediğim bir Ghibli yapımıydı. Miyazaki'yi hayranlıkla anmak ve önünde saygıyla eğilmekten başka yapacak birşey yok. Sabaha kadar Miyazaki izlesem sıkılmam gibi geliyor.

HAFTASONU GELSİN!

2009-09-10T16:07:00.007+05:00

Güz Sancısı'nı izledim bugün. Evet daha yeni. Ama vakti şimdiydi o nedenle bu kadar geç izledim belki. Çünkü benim için kitaplarda olduğu gibi filmlerin de bir zamanı vardır. Salkım Hanım'ın Taneleri'nde olduğu gibi nemli gözlerle, dilimde küfür, buruk bir yürekle izledim. (Salkım Hanım'ın Taneleri benim yüreğimde bir yangındır, onun yeri apayrı) Zuhal Olcay'ı bir an da olsa görebilmek güzeldi, o veya bu şekilde filmde görünmesi şarttı bence...

***

Yarın Yarın büyük hevesle başladı birazcık hayal kırıklığıyla devam etti. Sanki İnci Aral tadında gidecekmiş gibi bir hali vardı ki öyle başlamıştı roman. İlk yarı bittikten sonra rengini belli etti beni içine çekti ve şimdi sonlara doğru yaklaştım, beğendim. Bundan bir 20 küsur yıl önce okusaymışım yani ilk yayınlandığı zamanlarda ki bu mümkün değil tabi ama yaşım buna müsait olsa imiş etkisi çok daha büyük olurmuş şüphesiz...

***

Geçenlerde besleyim derken poğaça ile birlikte parmağımı da yutan kedicik(!) her sabah iş yerinde ki odamın balkonuna geliyor, yalvaran gözlerle bana bakıyor ve asla sevdirmiyor. Kedilerin kuru ekmek yiyebildiğini bana ispatladı, ben hep en aç kedinin bile kuru ekmeğe nedense tamah etmediğine şahit olmuştum. İşe gelirken onu da düşünmek zorunda kalıyorum artık.

EDİRNE YOLCUSU

2009-08-31T11:24:00.014+05:00

Cumartesi günü Burcu ve arkadaşı için Edirne'ye ev bakmaya gittik. Gezdiğimizi onca evden sonra neyse ki iyi birşeyler ayarlayabildik. Canım benim öyle mutlu oldu ki, umarım içinde yaşayınca da memnun kalır. Biz evi gezerken, evine eşya gelen karşı komşu bizimle merhabalaştı ve öğrencileri çok sevdiklerini, apatmanlarının çok iyi olduğunu söyledi. Deneyip görmekten başka çare yok. Neyse ki ev büyük ve kullanışlı annem de zaman zaman Edirne'ye gidip rahatça kalabilir.

***

Tabi işimiz bittiğinde ferahlatıcı bir hafiflikle gezmeye başladık.

Meriç Nehri manzarasıyla yorgunluğumuzu aldı...

Ve tabi yorgunluk kahvesi eşliğinde...

Fal kapatıldı...

Akşam olmuştu. Evimize, İstanbul'a döndük. İstanbul il sınırı tabelasınının fotoğrafını çekme çabalarım ve eşliğinde çıkan komik kareler neticesinde görülüyor ki öyle bir foto çekememişim.

Güzel bir Cumartesi'ydi. Bizimkisi, hem iş hem gezi gibi oldu ama çok keyifliydi.

İTİRAFNÂME

2009-08-17T17:09:00.007+05:00

Dün arabada gidiyoruz Goran Bregoviç koydum cd çalara ve 1-2 parçadan sonra Mesut dedi ki "Hani bu parça var ya Sezen Aksu'nun adı bilmem ne olan parçası (o adını söyledi ve fakat ben hatırlamıyorum) Ben şimdi birşeyi itiraf etmek istiyorum Ben Sezen Aksu'nun çok kötü bir vokal olduğunu düşünüyorum. Şu an için smallest ses tonunda bunu itiraf edebiliyorum, kolay değil çünkü bu itirafı kelâma dökmek kimilerince vatan hainliğiyle eş değer hükmediliyor.

***

Ama şimdi Sezen Aksu beni bayıyor üstelik kadın bile "artık bana ödül vermeyin utanıyorum" diyebiliyorsa ben neden hislerimi saklayım? Ayrıca süper bir kadındır, güzel şarkı sözü yazdığında işini on numara yapar, kötü yazdığında ondan kötüsünü de bulamazsınız yani hep uçlarda o apayrı bir konu başlığı ama lütfen "Sezen'in sesi çok güzeeell yaaa" diye miyavlayan kızlarla çevriliyim... O nedenle, Midas'ın eşek kulaklarını kuyulara haykıran berber gibi bende bloga haykırıyorum "Ben Sezen Aksu'nun çok kötü bir vokal olduğunu düşünüyorum" Ayrıca böyle düşünen fakat çevresinde bu bahsi açamayan insanlar var biliyorum. Bu bir hakaret değil, eskiden iyiymiş, artık emekli olmalı ve yine ya çok süper ya da feci vasat şarkılar yazmalı hepsi bu. OH BE! rahatladım gerçekten. (Ben ki çocukken sırf kendisini çok beğendiğim için saçlarımı onunkiler gibi kestirmek isterdim ki, öyle yapardım zaten)

***

((Haftasonlarımı çok kötü organize ediyorum bu nedenle dinlenemiyorum acemilik tabi hem eve hem kendime vakit ayırmakta türlü sorunsallar yaşıyorum, bu nedenle hafta içi daha iyi dinlenebildiğime karar verdim. Yani Yaşasın Pazartesi! İçler acısı... Neyse. Onu da bir şekilde düzenlerim. - Eski saç rengime geri döndüğüm için huzurluyum-))

herşey güzel

2009-08-06T10:35:00.005+05:00

18 Temmuz itibariyle biraz değişti düzenim ama güzel bir değişiklik. Sevdiğin insanla evlenmek ya da aynı evde yaşamak çok hoş. Yeni bir işim var, memnunum, gıpta edilecek bir insan için çalışıyorum, yalnız kendisini çok ender görüyorum. Bir nevi Charlie'nin Melekleri, tek farkı var ben dünyayı kurtarmıyorum! İnternet ve gsm tek iletişim yolumuz vesaire.

Haftasonu diye sayıklıyorum her sabah ama az kaldı. Uzun kahvaltılar, gazete karıştırmak sonra türk kahvesi eşliğinde dergi ve karikatürlere doğru yatay geçiş yapmaya son 1 gün. Evvett.

HADİSELER

2009-02-25T03:19:00.012+05:00

Bab-ı Esrar genel itibariyle beklediğim gibiydi. Zaten alimlere, onların hayatlarına ilgiliyimdir. Konya'da geçen, içinde Mevlana Celaleddin Rumi'nin hocası Şems-i Tebrizi'nin de olduğu bir hikaye cezbedici. Yine de İsa Mesih ile ilgili küçük detaylarda yaptığı hata göz ardı edebileceğim türden değildi. Sen, o kadar kaynaktan yararlan sonra herkesin bildiğini 'yapayanlış' yaz(!) Neyse... Ahmet Ümit'in polisiye gibi yazar camiasında baş tacı edilen bir dal olmamasına rağmen kullandığı edebi dile sevgim saygım sonsuz olduğundandır, kendisine yüklenmekte beis görmüyorum.

***

"Mıchael J. Fox parkinsonmuş" demişti ablam bir gün (çok seneler evvel) Geleceğe Dönüş serilerinden aşığız tabi kendisine. Çok üzüldük fakat parmaklarını mı çıtlatıyormuş diye geyik yapmaktan geri kalmadık. Kimden duyduk bilmiyoruz ama öyle bir şehir efsanesi vardı bir zamanlar, parmak çıtlatmanın kireçlenmeye ya da parkinsona sebep olduğuna dair. Hatta başta kendim olmak üzere çevremde ki bir çok insanı da potansiyel parkinson hastası olarak görürdüm. Öyle bir şey yokmuş! Doktor ağzından duydum. Serbest! çatır çutur devam. Ama bir sorun var, bunu duyduktan sonra ritüelim eski tadı vermez oldu.

***

Eurovision'a Hadise gidecek. Tamam. Mor ve Ötesi'nden Hadise'ye zıplayacak kadar tutarsız olmamızın nedeni geçtiğimiz sene şuh ve hoş bayanların derecelere girmiş olması, bunu da bir yere kadar anlayabilirim. Peki ya bu sene konsept değişecek olursa? Belki rock ağırlıklı parçalar daha fazla sevilecek. Ya da çok başka tarzların ortalamaları yüksek olacak. İşte o zaman, geç kalmaya bile geç kalmak diye buna denirdi...

Bence bu işe en uygun isim Hayko Cepkin idi. Tabi onun göğüsleri ve uzun bacakları yok. Ama Hadise'nin de bir gözü diğerinden daha iri değil.

Bilemiyorum...

Ben bütün gün Hayko Cepkin dinliyorum. Düm tek tek isimli eseri daha duyduğum ilk an bıkmıştım.

..............

2008-12-16T04:30:00.002+05:00

Blog, aylarca kullanılmadığında devre dışı kalan bir şey değil.

Ne mutlu bana! :)

PASTA - SİYA SİYABEND - KİESLOWSKİ

2008-07-03T15:20:00.008+05:00

Aslında yemek yapmayı çok seviyorum. Masa hazırlamaya bayılıyorum. Hamur işi, pasta, börek konularında vasat bir portre çizebilirim ancak. Kekini hazır almak koşuluyla pasta yapmaya karar verdim, kreması tarafımdan hazırlandı, mutfak battı, tekrar eski haline getirildi. Yalnızca bir krema yapmak için harcadığım zaman ve emeğe şaşardınız. Annem, yemek yaparken mutfağı harp alanına çevirdiğimi söylediğinde valla çok belli etmesemde içimden kızıyordum. Hemen savunmaya geçerim öyle zamanlarda fakat ben anneme hak verdim. Objektif bakacak olursak, tek bir yemek için bile kesinlikle fazla dağıtıyorum, annem az bile söylüyor. Herneyse. Pastam güzel oldu. Gerçekten hafif ve lezzetliydi, süslemelerde pek iyi değildim ki o da bir sonraki denemelerde bir üst seviyeye çıkar diye düşünüyorum. Pastayı hazırlarken M nin aldığı Siya Siyabend'in albümünü dinledim. Mükemmel, o kadar üzülürdüm İstiklal'de kaşılaşamadığıma M ile canlı canlı dinleyebilmek kısmetmiş.

***

Véronique'in İkili Yaşamı'nı aldım haftasonu merak ediyordum, beklediğimi buldum. Evet. Ben Kieslowski'yi seviyorum. Ayrıntıları izleyiciye sunuş şeklini de...

Yönetmenle söyleşinin yapıldığı ikinci dvd yi henüz izlemedim, onun için daha uygun bir zamanı bekliyorum, daha sonra filmi bir kez daha izlerim büyük ihtimalle.

TEPKİ

2008-07-01T18:45:00.002+05:00

Tepkilerini çok geç veren insanlardan oldum olası rahatsızlık duyarım.

Zavallılar!

Böyleleri öyle acizdirler ki; gerçek duygularını göstermekten korkar sanki çok olgun, anlayışlı birer sevimlilik muskası gibi görünmeye mümkün mertebe özen gösterirler. Kendilerine olan güvensizliklerinden iç dünyalarında ki türlü evhamları, kuruntuları, gel gitleri içinde karanlık, derin kuyularında boğulmaya sonsuza dek mahkumdurlar.

PERFORMANS

2008-06-30T12:20:00.002+05:00

APOCALİPYTİCA

ŞİFA

2008-06-28T12:11:00.012+05:00

My Heritage.com'un yüz tanımlamasına göre Stephanie Symour en fazla benzediğim ünlüymüş. Bir başka fotoğrafta Sharon Stone dedi mesela. Oha, demek istiyorum.Alakam yok!

***

Mayıs'tan itibaren Allah'ın her günü 50 faktör güneş kremi sürmek zorunda kalan biri daha var mı merak ediyorum. Yoksa yalnızca ben miyim? Dışarda geçirdiğim zaman dilimi hiç önemli değil, istersem fırından ekmek almaya gideyim. Yüzde bir gerilme ve tabi ki kaşıntı, kuruluk... İşi şansa bırakamam, kremim hep çantamda olmak zorunda.

***

Seneler önce yüzümde tatlı bir kaşıntıyle beraber bazı kızarıklıklar oluştu. Sonra hızla kızarıklıklar artmaya ve yayılmaya başladılar. Doktora gittim, gece ve gündüz sürmem için 2 tane krem verdi. Kremler hiç bir işe yaramadılar. Aynı hastanede bir başka doktora göründüm ondan da iş çıkmadı.

***

O yaz, babaannem yüzüme dikkatle bakıp "Senin işin ocaklık" dedi. Ben hiç bir şey anlamamıştım ama yüzümdekilerden kurtulmayı her şeyden çok istiyordum. Bir kadın varmış, o kadının evinde bulunan ocağın külü (modern zamanlarda "şömine") şifalıymış. Oraya götüreyim ben seni dedi. Çok mutlu oldum, tuhaftır ama iyileşeceğime o anda inandım. Maaile bu kadının evine gittik. Ev, eski ahşap, köy evi. Babaannem durumumu anlattı kadın bizi içeri aldı. Bu arada ben çok heyecanlıyım ama böyle gizemli işlere de bayıldığım için merak ediyorum neler olacak. Biz ablamla bir odaya girdik tabi kadın yanımızda. Sonra kadın döndü ve dedi ki "Bizim büyücülükle işimiz yok, televizyonlarda gösteriyorlar ya? (televizyonda gizli kameralarla çekilen büyü bozan hilebazları ima ediyor) Şifasını Allah verecek. 3 tane ocak var inşallah senin hastalığının şifası bu ocaktadır." O an ablama baktım, gözlerini açmış, biraz da endişeli. Bizde çıt yok. Daha sonra, bir dualar okuyarak boynuma, kol bileklerime, ayak bileklerime ve belime kırmızı ipler bağladı. Dua okumaya devam ederek külü sulandırıp parmağıyla rastgele yüzüme, alnıma çaldı. Kahve fincanının içine biraz kül koyup üzerine su ekledi ve üstünde kalan küllü suyu içmemi söyledi, biraz tereddüt ettim ama buraya kadar gelmiştim, olacakları görmem gerekiyordu, suyu içtim. Kendimi bir şaman ayinin ortasında kalmışım gibi hissediyordum.

***

İşi bittikten sonra, ertesi güne kadar yıkanmamamı, sabah kalktıktan sonra bağladığı kırmızı ipleri çözüp, kuşburnu veya gül ağacına bağlayıp, arkamı dönüp gitmemi söyledi ve ekledi "Arkana bakmadan yürü kızım". Hiç bir ücret almadı. Bu işi para kazanmak için yapmıyordu. Ben, o gece hiç uyuyamadım yalan yok bir korku bastırdı. Ertesi gün ipleri dediği gibi gül ağacına bağladım ve dönüp gittim çok istedim bakmayı ama oyun bozanlık yapmak istemedim.

***

Sonuç olarak, kısa sürede yüzüm iyileşti hiç bir kızarıklık ya da iz kalmadı pırıl pırıl eski haline döndü ve ben hayretle bu iyileşmeyi izledim. O kadına ne kadar minnettar kaldım anlatamam, kendime güvenim geri geldi resmen. Tuhaf bir hikaye biliyorum ama ben bunu yaşadım, nasıl şifalı çamurlar, sular varsa şifalı kül de olabiliyormuş demek. Ancak işin kırmızı ipler, dualar kısmı tabi bir muamma.

***

Cildim hassas, güneşe aşırı duyarlı ama en azından çözümü belli, korunuyorsun önceden bir problem çıkmıyor. Halime şükretmeliyim. Bir daha yüzümde ilaçla, kremle geçemeyecek bir hastalık olursa o kadını bulmam çok zor. Gerçekten farklı bir deneyimdi, yine de bir daha yaşamamayı tercih ederim :)

CAHİL CESARETİ

2008-06-27T11:21:00.007+05:00

Avrupa Birliği'nin, Erdoğan'a olan düşkünlüğü, onu her fırsatta gözetmesi, bizi devamlı AKP'yle uğraşırsanız cıss olur" diye uyarması bile bu hükümetin bizim için tam bir felaket olduğunun göstergesi değil mi?

***

Sabah otobüsten inmiş yürüyorum önümde iki tesettürlü bayan AKP aleyhine konuşuyorlar, kulak misafiri oluyorum (istemsiz diyemem) yol ayrımına gelince iki farklı yöne doğru gidiyoruz. Aklıma şahit olduğum bir olay geliyor. Olay, Taksim metrosunun çıkışında yaşanıyor, iyi giyimli 50 yaşlarında bakımlı bir bayan bağırıp çağırıyor ses giderek yaklaşınca dönüp bakıyoruz bayanın muhatabı tesettürlü bir bayan yanında eşi ve birde küçük çocukları var "Allah belanızı versin!" diyor kadın hırsla defalarca tekrarlıyor "Allah belanızı versin! Bu ülkeyi mahvettiniz!Defolun gidin!" aile şaşkın, tek bir kelime etmiyorlar, birbirleriyle bakışıyorlar sadece. Kadın kendi kendine bağıra çağıra gözden kayboluyor. Öyle üzüldüm ki o tabloyu görünce, yanlarına gidip kadının yaptığı densizliğe karşı özür dilemek geldi içimden. Kadının cahil cesaretine karşılık, bu aileden özür dilemek. Çocuklarının önünde onlara bunu yaşattığı için.

Cahil cesareti çok kötü bir şeydir. Örnek olarak Sayın Başbakan'ımızı ele alabiliriz. "Askerlik yan gelip yatma yeri değildir" derken, işçisini kameraların önünde "Ananı da al git!" diyerek azarlarken ya da "Türban siyasi simge olsa bile yasaklayabilir misiniz?" diyecek kadar ileri giderken cehaletinden cesaret alıyordu.

Gittikçe daha iyi anlıyorum.

BİTMEYEN RÜYALAR

2008-06-26T14:56:00.003+05:00

O kadar çok rüya görür oldum ki, her gece yatmadan önce "bakalım bugün ne senaryolar görücem" diyerek gözlerimi yumuyorum ve hemen uyuyorum. Evet, şu sıralar uykuyla en ufak bir problemim yok, gece muhakkak uyanıyorum ama tekrar uyumam fazla zaman almıyor. Akşam maç biter bitmez yattım, onun etkisiyle olsa gerek rüyamda maça gitmek üzere hazırlanıyordum, üstümde milli forma maç başlamış çoktan ama ben gidicem yani eminim arabaya biniyorum, bir arkadaşım var futbol sevdağlısı bana mesaj atıyor mesajı açıyorum Almanya bayrağı göndermiş yani demek istiyor ki "gol yedik!" olsun diyorum içimden yola devam ediyorum ulaşmak üzereyken bir mesaj daha geliyor içim cız ediyor mesajı açıyorum yine Almanya bayrağı "ben böyle işin içine..." diyerek uyanıyorum. Fazla sıvı tüketimi nedeniye uyanıyorum bu kez :) Neticeyi biliyoruz, rüyanın nasıl sonuçlanacağını hiç merak etmiyorum haliyle.

***

Evvelsi gece Tarkan'ı gördüm mesela pek işlek olmayan bir cadde üzerinde dükkan önüne açtığı tezgahında kendi elleriyle yaptığı kolyeleri bana satmaya çalışıyordu, hatta birini boynuma taktı.

"Hıı.. Çok güzelmiş" dedim yalan tabi hayatımda gördüğüm en dandik şeylerdi. Ordan uzaklaşmaya çalıştım. Ondan bir gün önce de yüzünü daha önce hiç görmediğim bir genç kız bana aşık olmuş, onu kırmadan ilişkimizin mümkün olamayacağını anlatmaya çalışıyordum (ilginç) "ben başkasını seviyorum" diyorum, onun bir erkek olduğunu belirterek! Kan ter içinde uyandım . Valla kız çok güzeldi, bakır tonlarındaki saç rengine bayıldım. Hatta kuaförünü sormayı düşündüm rüyamda ama fırsat olmadı bir türlü, daha önemli sorunlarım vardı o sırada. Sonra, dün bir kadın durakta gelip saçımın rengini çok beğendiğini, arkadan çok güzel göründüğünü(!) söyledi akabinde rüyam aklıma geldi. Ama ben o renk boyatıcam galiba saçımı. Rüyamdaki kızın saçı gibi, olmadı ona yakın bir şeyler...

LA REİNE MARGOT

2008-05-26T14:45:00.008+05:00

Kraliçe Margot'u birkaç sene evvel izledim. Aklımın bir köşesinde dvd'sini alma fikri hep vardı. Fakat filme hiç rastlamadım, özel bir arayış içine girdim mi? Yok onu da yapmadım galiba. Fakaaatt hoş bir tesadüftür ki "Home Video" dergisi bu ay Margot'u veriyormuş, kaçırmadım tabi.

Bir dişi olarak, Vincent Perez'in güzelliği değildi beni cezbeden. Tüm yakışıklı oyuncuların mutlak kaderi "aslında oyunculuğunda iş yok saf görüntü" yorumunu onun için yapamayız elbet, üstelik güzel de iş çıkartmış ama... Ama derdim onunla değil benim. Derdim, Jean-Hugues Anglade.

Ben onun için söyleyecek söz bulamam. O ne büyük bir adamdır! Dizlerimin bağı çözüldü resmen! Her izleyişimde aynı şeyi hissedebilmem, tarifi yok bu duygunun. Dvd yi alırken bile "onun olduğu sahneleri başa sarar sarar izlerim" diye düşünüyordum. (deli değilim) Tüm planım, bir an evvel eve gidip filmi koymak, özellikle de kralın zehirlendiği bölüme geldikten sonra son nefesine kadar devam eden bölümü yüzmilyon kere izlemek izlemek izlemek...

Ancak işler tam da düşündüğüm gibi gitmedi o akşam eve resmen ölüm vardığından filmi izlemek yalan oldu.

Ertesi günü bekledim.

Ertesi gün geldi, akşamı bekledim. Nihayet akşam oldu. Filmi koydum. İzledim ve İŞTE BUDUR!

***

Betty Blue ve Nıkıta'dan hatırlıyorum kendisini. Nadide Fransız aktörlerinden biri.

Carlo Bruni Vincent Perez gibi bir adamla aşk yaşadıktan sonra Sarkozy'le ne işi var bilmiyorum. Ya da bundan bana ne?

GÜZEL GEÇEN PAZARTESİLER'DE OLABİLİYORMUŞ...

2008-05-20T13:27:00.007+05:00

Haftasonuyla birleşen 19 Mayıs tatilinden faydalanamayan biri olarak Cumartesi işyerinde Pazar, anneme haftalar önce verdiğim sözleri tutmaya çalışarak, Pzt. günü nihayet Barış'la bir araya gelebilip sohbet ederek geçti. Bir önceki İstanbul gezisinde bir araya gelemeyip üzüldüğüm kişidir kendisi...

***

Şüphe yok çok iyi vakit geçirdim. İstiklal'de buluşup, Barış'ın "demek füniküler buymuş" dediği uzay mekiğimsi şeye binip rampa aşağı giden kısacık yolu tamamladık. Kabataş- Sultanahmet-Çemberlitaş çay molası, ilk başlarda bize yüz vermeyen kibirli bir kedi, ta ki canı sıkılınca yanımıza sokulup uyuklamaları, onu sevmemize müsaade etmesi (yalnızca o istediği için tabi) biraz kedi sohbeti... Beyazıt-Unkapanı- Eminönü... İstanbul'a gelmeden önce "kilometrelerce pedal çeviriyorum ben, kolay kolay yorulmam" derken ne kadar haklı olduğuna şahit oluyorum çünkü o hiç yorulmuyor. Arada beyhude "yoruldun mu?" diye sorularım. En çabuk ben yoruluyorum ya da güneşten en çok ben rahatsız oluyorum. Oturuyoruz, bir şeyler yiyoruz sonra vapurla Kadıköy, Piraye Cafe, yan masada insanın beyninde çınlayan bir sesle telefonda konuşan kızıl bayanın ruh hali ve iş yaşamındaki rolü üzerine fikir yürütmelerimiz :)

***

Beklediğim gibi buldum, hoş sohbet, içten, neyse o...

Çok objektif hatta ondan bu kadar objektif yorumlar beklemiyordum açıkçası. Her sözünü çok iyi dinledim, öğrenilecek şeyler var.

***

Blog, Barış'la tanışmama vesile olarak, ilk kez iyi bir şey yaptı.

İşte boşa geçmeyen bir tatil günü.

SERZENİŞ

2008-05-12T18:14:00.008+05:00

Pazar sabahı kahvaltıya ablamlar geldi (abla+enişte) O hep çok mağrifetli sıcak poğaçalar, browni ve annemin çok sevdiği marmelatlı kurabiyelerinden de getirmiş yanında. Anneler gününü kutladık. Kutladık derken, işte hediye verme merasimi ve beraber geçirilen saatler... Allahım!Ben asla onun gibi becerikli, evini, işini bir arada müthiş bir uyumla sektesiz götüremem gibi geliyor. Gibi geliyor fazla naif oldu... Kimi kandırıyorum ki BECEREMEM! Eksik olmasın ben kaşlarımı küçük emrah gibi çatmış sızlanıyor, bir yandan da kekten kocaman bir parçayı ağzıma tıkıştırıyorken o benden ümitli olduğunu söylüyordu. İnanmalımıyım? Bana acımış olabilir...

Ama isterdim yani pastalar, börekler yapayım insanlar "Allahım bu ne lezzet, böylesini hiçbir yerde yemedim" desin. Çok zor. Ben en fazla geçenlerde bitemeyen bir kekim vardı onu parçalara bölüp üzerine dr. oetker'in pudingini dökerek israfı engelleyebilirim... Ve sanki bunu bir tek ben yapıyormuşum da müthiş bir buluşmuş gibi her yerde anlatabilirim.

***

MUTLUYUM

2008-05-08T11:02:00.003+05:00

Sevgili M'nin kilometrelerce uzakta adı gidi "Irak" olan bir yerde Charlie Chaplin filmlerinden ve hayatının anlatıldığı belgeselden oluşan bir DVD bulduğunu söylediğinde nasıl hissediyorsam şimdi de öyleyim.

Coşkuluyum.

***

Mephisto'yu çok sevdiğimi söylemişmiydim?

2005 senesinde bir bankta otururken kucağıma atlayan tek gözlü kediyi yine aynı yerde gördüm, hiç değişmemiş çok sağlıklı görünüyor :) Bahçede kedileri besliyorum diye annemle papaz oluyoruz ama buna değer :) Çok tatlılar.

Filtre kahvenin yanında kağıt helva pek güzel gidiyomuş. Dün yaptım bu keşfi.

***Sevgiler***